Η περηφάνια των κοριτσιών του Πανναξιακού

×


Ο Πανναξιακός έφτασε για πρώτη φορά στην ιστορία του στους τελικούς του πρωταθλήματος, ενώ είχε προηγηθεί κι ο τελικός του Κυπέλλου (πάλι με αντίπαλο τον Ολυμπιακό), ωστόσο παρά τη λογική πικρία για την απώλεια του τίτλου, όλοι στην ομάδα ένιωθαν περήφανη τόσο για τη συνολική της πορεία όσο και για την εικόνα που έδειξε στους τελικούς.

«Ήταν μια καταπληκτική χρονιά, κανείς δεν πίστευε ότι θα φτάναμε τόσο μακριά. Ίσως στους τελικούς μπορούσαμε κάτι παραπάνω. Αν κερδίζαμε το παιχνίδι της Τετάρτης ίσως θα άλλαζε κάτι, αλλά σε γενικές γραμμές ήταν μια υπέροχη χρονιά, την οποία απόλαυσα. Μου άρεσε πολύ Ελλάδα και τη νιώθω δεύτερο σπίτι μου και νιώθω δικαιωμένη για την επιλογή μου να έρθω εδώ και ειδικά στον Πανναξιακό…», τόνισε η Μόνικα Πότοκαρ.

Κι όσο κι αν χάλασε το προσωπικό της σερί η Σλοβένα ακραία απόλαυσε τη φετινή της εμπειρία στην Ελλάδα και τη Νάξο.
Η μόνη πίκρα που νιώθω είναι ότι για πρώτη φορά έχασα σε τελικό πρωταθλήματος, αλλά με τον Πανναξιακό κάναμε πραγματικά σπουδαία πράγματα φέτος και νιώθω περήφανη που έπαιξε μ’ αυτή την ομάδα και αυτό το σταφ. Αν και κάναμε πολλά ταξίδια με το καράβι, τα οποία συνήθισα πλέον, δεν θυμίσαμε ποτέ τον… Τιτανικό. Ποτέ δεν βουλιάξαμε. Παίξαμε πραγματικά καλά κι όσο κι αν δεν κερδίσαμε κάποιο τίτλο ήμασταν μια πραγματική ομάδα κι αυτό φαινόταν στο γήπεδο».

Στο ίδιο μήκος κύματος και η αρχηγός της ομάδας Σία Τοτσίδου.
«Για μας είναι μια άκρως πετυχημένη χρονιά κι ο Πανναξιακός το ξαναλέω για μία ακόμη φορά ότι έκανε πραγματική υπέρβαση φέτος. Όχι μόνο αγωνιστικά. Ίσως με καλύτερες προϋποθέσεις θα μπορούσαμε να φτάσουμε πιο ψηλά. Είχαμε ένα σφιχτό ρόστερ, αλλά φτάσαμε στα όρια μας κι είμαι πραγματικά περήφανη για τις συμπαίκτριες μου και το σταφ που υπήρχε στην ομάδα. Καταφέραμε να είμαστε ανταγωνιστικές σε όλα τα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό κι αυτό είναι πολύ σημαντικό»